قطعات فلسفی

بنیاد سکولاریسم را باید در مسیحیت، خصوصا در اندیشه های پولس قدیس، جستجو کرد. پولس با تمایز نهادن میان روح قانون (the spirit of the law) و نص قانون (the letter of the law) بیان داشت که مساله اصلی انجیل نه قانون (nomos) بلکه لطف (charis) است. وی با این اندیشه، تمایزی را میان شریعت و دین ایجاد کرد که نتایج عمیقی هم برای رابطه میان مسیحیت و یهودیت و هم برای کل فرهنگ اروپایی در بر داشت. تمایز مسیحی میان لطف و قانون (شریعت)، که به سه مقوله مجزای قانون طبیعی (natural law)، قانون مدنی (civil law) و قوانین عبادی (ceremonial law) راه برد، خبر از جدایی دین از قانون (شریعت) و مناسک عبادی می داد، خصوصا در دوران اصلاح دینی و پس از آن. با اینکه پولس معمار اصلی این اندیشه بود که قوانین عبادی توسط انجیل منسوخ شده اند، اما این فکر دوباره توسط پروتستان ها برای مقابله با یهودیان و کاتولیک ها بکار گرفته شد. هدف، تقلیل دین به ایمان صرف و تقوای باطنی و از میان برداشتن آداب و مناسک کلیسایی بود.