قطعات فلسفی

تجربه عرفانی و زبان خصوصی



تجربه عرفانی تجربه ای است کاملن شخصی، و همانطوریکه عرفا می گویند در وهم هم نمی گنجد،چه برسد به اینکه بخواهیم آنرا به زبان آوریم. به همین علت، زبان رمزی را برای توصیف آن تجارب حاصله بر می گزینند.
اما بنا بر "برهان زبان خصوصی ویتگنشتاین"، که در آن امکان وجود زبان شخصی و خصوصی را که حکایت از حالات روانی و ذهنی شخصی دارد، محال می داند،زبان رمزی عرفانی و معناداری گزاره هایی که حاکی از تجارب عرفانی اند، جملگی در مظنه شک و تردید قرار می گیرند.
برای اطلاع بیشتر از بحث راجع به زبان خصوصی به کتاب "ویتگنشتاین و پژوهشهای فلسفی"، نوشته ماری مک گین، صص151-182 مراجعه نمایید.
+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم دی ۱۳۸۴ساعت 12:37  توسط مهدی میرابیان  |